The ultimate destination for literature lovers. Connecting through the powers of words.
Written by Mangalika
ନିବୁଜ କୋଠରୀର ନୀରବତା ରେ ଖୋଜୁଥିଲି ତୁମକୁ ହୃଦୟ ଭିତରେ ବୁକୁ ରେ ତୁମ ମଥା ରଖି ଶୋଇବାର ଅଦମ୍ୟ ଇଚ୍ଛାକୁ ମନରେ ରଖିଥିଲି ସାଇତି କେତେ ଦିନ କେତେ ରାତି ବାହୁ ବନ୍ଧନରେ ତୁମ ପାଇ ଥିଲି ଆତ୍ମ ସନ୍ତୋଷ ସେ ଲାଗି ଜୀବନରେ କରିବିନି କେବେ ଅବଶୋଷ ପାଇ ନ ପାଇବାର ଭାବନାକୁ ନ ପାଇ ବି ପାଇ ଗଲି ସେ ସୁଖରେ ଜନ୍ମ ଜନ୍ମର ଦୁଃଖ କୁ ତ ଭୁଲିଗଲି .. ଯେବେ … Continue reading “ନୀରବତାର କଥା”
Written by Ansuman
ଦିନେ ବିଲୁଆନନା ପିମ୍ପୁଡିର ଘରକୁ ହାତୀର ବାହାଘର ପ୍ରସ୍ତାବ ନେଇ ଆସିଲା । ପିମ୍ପୁଡି ପ୍ରସ୍ତାବରେ ରାଜିହେଲା । ତେଣୁ ସେମାନେ ବାହାଘର କରିବା ପାଇଁ ଦିନ ସ୍ଥିରକଲେ । ବାହାଘର ଦିନ ଆସିଲା, ବରକନ୍ୟା ବେଦୀକୁ ଆସିଲେ, ଆଉ କୁକୁର ହୁଳହୁଳି ପକାଇଲା । ମୂଷା-ବ୍ରାହ୍ମଣ ମନ୍ତ୍ରପାଠ କରି ସେମାନଙ୍କର ବାହାଘର କରାଇଲେ । ତା’ପରେ ଭୋଜି ହେଲା । ଭୋଜିରେ ଭାତ, ଡାଲି, ଖଟା, ତରକାରୀ, ଖିରୀ ଇତ୍ୟାଦି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଗଲା । ନିମନ୍ତ୍ରିତ … Continue reading “ପିମ୍ପୁଡିର ବାହାଘର”
Written by Sidheswar
ବସନ୍ତରେ ଥିଲା ଫଗୁଣର ରଙ୍ଗ ଚୋରା ଚଇତିର ମୋହ ବଇଶାଖ ତାତି ଜ୍ୟେଷ୍ଠର ଭିତି ଗ୍ରୀଷମର କିଛି କୋହ । ଝରିଲା ବରଷା ଆଷାଢ଼ ଶ୍ରାବଣ ଏଇ ଦୁଇ ଆକ୍ଷି ଦେଇ ଭୋଦୁଅର ଭାବ ଅଶୀଣର ଆଶା ଶରତରେ ଗଲା ଧୋଇ । ହେମନ୍ତ କୁହୁଡି ଧର୍ମ ମାର୍ଗଶୀର ସବୁ ହେଲା ଫିକା ଫିକା ପୁଷ ମାଘ ସବୁ ସୁଖ କାଢି ନେଲା ବଞ୍ଚି ପାରୁନି ମୁଁ ଏକା । ରତି ରାତି ରସ ସପନ ସାଜିଲା … Continue reading “ବିରହ ୠତୁ”
Written by lnpattnaik
ଭାରି ମନେପଡେ… ଅତୀତର ସେଇ ମୂହୁର୍ତ୍ତ ମାନ, ପୁଣି ଆମ ପରାବର୍ତ୍ତ ହୃଦୟର ଅବ୍ୟକ୍ତ ସ୍ପନ୍ଦନ..॥ ତୁମେ କିନ୍ତୁ ଏଡେଇ ଚାଲିଥିଲ ପରମାର୍ଥ ତତ୍ଵଜ୍ଞ ମାନଙ୍କ ଉପହାସକୁ, ଆଉ ସମ୍ପର୍କର ସୂତାଖିଅରେ ଛନ୍ଦି ହୋଇ ଉଡି ଯାଉଥିଲେ ଆମେ ପରାର୍ଦ୍ଧ ଗଗନକୁ… ॥ କିନ୍ତୁ ସେଦିନ ହାତଠାରି କହୁଥିଲା ଜହ୍ନ ତା’ ଦେହେ ବି ଅଛି କଳଙ୍କର ଚିହ୍ନ, ଏ ସମାଜର ଅନାତ୍ମତ୍ଵ ଜ୍ଵଳନରେ ଜଳିଯିବା ପୂର୍ବରୁ ବାଟଭାଙ୍ଗି ଚାଲିଯାଅ ଜୀଇଁବାକୁ ତୁମ ଦୁର୍ଲଭ ଜୀବନ… ॥
Written by Mangalika
ବେଳେ ବେଳେ ବହୁତ ଖୁସି ଥିଲେ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ମୋ ମନର ଅଗଣାକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସନ୍ତି ଜହ୍ନ ତାରା ଆକାଶୁ ସେମାନଙ୍କ ମେଳରେ ସପନର ରାଜକୁମାରୀ ବୋଲି ଭାବେ ମୁଁ ନିଜକୁ ମନଭରି କଥାହୁଏ ତାଙ୍କ ସହିତ ବାଣ୍ଟେ ସେମାନକ ସାଥେ କିଛି ସ୍ମୃତି କିଛି ଅନୁଭୂତିକୁ ଆକାଶରେ କି କରନ୍ତି ବୋଲି ପଚାରି ବସେ ତାରା ମାନଙ୍କୁ ବିଛୁରନ୍ତି କେମିତି ସେଠାରେ ନିଜ ସ୍ଵଚ୍ଛ ଆଲୋକକୁ… ପୁଣି ମୁଁ ପଚାରେ ସେ ମନୁଆ ଜହ୍ନକୁ କେମିତି ସେ … Continue reading “ମନ ଅଗଣା”
Written by lnpattnaik
ନୀରବ ନିଶ୍ଚଳ ତପସ୍ଵୀ ଭଳି ଏକାଲୟରେ ଚାହିଁ ରହିଛି ଶଙ୍କର ସେଇ ସୁଦୀର୍ଘ ଜୀରା ଜଳପ୍ରପାତର ନୀଳ ଜଳରାଶିକୁ । ଆଙ୍ଗୁଳି ଦେଖେଇ ମନେ ମନେ କଣ ସବୁ ଠାବ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି କିଛି ବୁଝି ହେଉନି । ବେଳେ ବେଳେ ଠିଆ ହୋଇ ପଡୁଛି… ପୁଣି ବସି ପଡୁଛି, ଆଉ ଆଖିର ଲୁହ ଗୁଡାକ ପୋଛି ପକାଉଛି । ସମସ୍ତେ କୁହନ୍ତି ଶଙ୍କର ଟା ଗୋଟେ ପାଗଳ । କିନ୍ତୁ ସେ ପାଗଳ ନୁହେଁ … Continue reading “ଅଫେରା ସ୍ମୃତି”