ନିବୁଜ କୋଠରୀର ନୀରବତା ରେ ଖୋଜୁଥିଲି ତୁମକୁ ହୃଦୟ ଭିତରେ ବୁକୁ ରେ ତୁମ ମଥା ରଖି ଶୋଇବାର ଅଦମ୍ୟ ଇଚ୍ଛାକୁ ମନରେ ରଖିଥିଲି ସାଇତି କେତେ ଦିନ କେତେ ରାତି ବାହୁ ବନ୍ଧନରେ ତୁମ ପାଇ ଥିଲି ଆତ୍ମ ସନ୍ତୋଷ ସେ ଲାଗି ଜୀବନରେ କରିବିନି କେବେ ଅବଶୋଷ ପାଇ ନ ପାଇବାର ଭାବନାକୁ ନ ପାଇ ବି ପାଇ ଗଲି ସେ ସୁଖରେ ଜନ୍ମ ଜନ୍ମର ଦୁଃଖ କୁ ତ ଭୁଲିଗଲି .. ଯେବେ … Continue reading “ନୀରବତାର କଥା”
ଦିନେ ବିଲୁଆନନା ପିମ୍ପୁଡିର ଘରକୁ ହାତୀର ବାହାଘର ପ୍ରସ୍ତାବ ନେଇ ଆସିଲା । ପିମ୍ପୁଡି ପ୍ରସ୍ତାବରେ ରାଜିହେଲା । ତେଣୁ ସେମାନେ ବାହାଘର କରିବା ପାଇଁ ଦିନ ସ୍ଥିରକଲେ । ବାହାଘର ଦିନ ଆସିଲା, ବରକନ୍ୟା ବେଦୀକୁ ଆସିଲେ, ଆଉ କୁକୁର ହୁଳହୁଳି ପକାଇଲା । ମୂଷା-ବ୍ରାହ୍ମଣ ମନ୍ତ୍ରପାଠ କରି ସେମାନଙ୍କର ବାହାଘର କରାଇଲେ । ତା’ପରେ ଭୋଜି ହେଲା । ଭୋଜିରେ ଭାତ, ଡାଲି, ଖଟା, ତରକାରୀ, ଖିରୀ ଇତ୍ୟାଦି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଗଲା । ନିମନ୍ତ୍ରିତ … Continue reading “ପିମ୍ପୁଡିର ବାହାଘର”
ବସନ୍ତରେ ଥିଲା ଫଗୁଣର ରଙ୍ଗ ଚୋରା ଚଇତିର ମୋହ ବଇଶାଖ ତାତି ଜ୍ୟେଷ୍ଠର ଭିତି ଗ୍ରୀଷମର କିଛି କୋହ । ଝରିଲା ବରଷା ଆଷାଢ଼ ଶ୍ରାବଣ ଏଇ ଦୁଇ ଆକ୍ଷି ଦେଇ ଭୋଦୁଅର ଭାବ ଅଶୀଣର ଆଶା ଶରତରେ ଗଲା ଧୋଇ । ହେମନ୍ତ କୁହୁଡି ଧର୍ମ ମାର୍ଗଶୀର ସବୁ ହେଲା ଫିକା ଫିକା ପୁଷ ମାଘ ସବୁ ସୁଖ କାଢି ନେଲା ବଞ୍ଚି ପାରୁନି ମୁଁ ଏକା । ରତି ରାତି ରସ ସପନ ସାଜିଲା … Continue reading “ବିରହ ୠତୁ”
ଭାରି ମନେପଡେ… ଅତୀତର ସେଇ ମୂହୁର୍ତ୍ତ ମାନ, ପୁଣି ଆମ ପରାବର୍ତ୍ତ ହୃଦୟର ଅବ୍ୟକ୍ତ ସ୍ପନ୍ଦନ..॥ ତୁମେ କିନ୍ତୁ ଏଡେଇ ଚାଲିଥିଲ ପରମାର୍ଥ ତତ୍ଵଜ୍ଞ ମାନଙ୍କ ଉପହାସକୁ, ଆଉ ସମ୍ପର୍କର ସୂତାଖିଅରେ ଛନ୍ଦି ହୋଇ ଉଡି ଯାଉଥିଲେ ଆମେ ପରାର୍ଦ୍ଧ ଗଗନକୁ… ॥ କିନ୍ତୁ ସେଦିନ ହାତଠାରି କହୁଥିଲା ଜହ୍ନ ତା’ ଦେହେ ବି ଅଛି କଳଙ୍କର ଚିହ୍ନ, ଏ ସମାଜର ଅନାତ୍ମତ୍ଵ ଜ୍ଵଳନରେ ଜଳିଯିବା ପୂର୍ବରୁ ବାଟଭାଙ୍ଗି ଚାଲିଯାଅ ଜୀଇଁବାକୁ ତୁମ ଦୁର୍ଲଭ ଜୀବନ… ॥
ବେଳେ ବେଳେ ବହୁତ ଖୁସି ଥିଲେ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ମୋ ମନର ଅଗଣାକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସନ୍ତି ଜହ୍ନ ତାରା ଆକାଶୁ ସେମାନଙ୍କ ମେଳରେ ସପନର ରାଜକୁମାରୀ ବୋଲି ଭାବେ ମୁଁ ନିଜକୁ ମନଭରି କଥାହୁଏ ତାଙ୍କ ସହିତ ବାଣ୍ଟେ ସେମାନକ ସାଥେ କିଛି ସ୍ମୃତି କିଛି ଅନୁଭୂତିକୁ ଆକାଶରେ କି କରନ୍ତି ବୋଲି ପଚାରି ବସେ ତାରା ମାନଙ୍କୁ ବିଛୁରନ୍ତି କେମିତି ସେଠାରେ ନିଜ ସ୍ଵଚ୍ଛ ଆଲୋକକୁ… ପୁଣି ମୁଁ ପଚାରେ ସେ ମନୁଆ ଜହ୍ନକୁ କେମିତି ସେ … Continue reading “ମନ ଅଗଣା”
ନୀରବ ନିଶ୍ଚଳ ତପସ୍ଵୀ ଭଳି ଏକାଲୟରେ ଚାହିଁ ରହିଛି ଶଙ୍କର ସେଇ ସୁଦୀର୍ଘ ଜୀରା ଜଳପ୍ରପାତର ନୀଳ ଜଳରାଶିକୁ । ଆଙ୍ଗୁଳି ଦେଖେଇ ମନେ ମନେ କଣ ସବୁ ଠାବ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି କିଛି ବୁଝି ହେଉନି । ବେଳେ ବେଳେ ଠିଆ ହୋଇ ପଡୁଛି… ପୁଣି ବସି ପଡୁଛି, ଆଉ ଆଖିର ଲୁହ ଗୁଡାକ ପୋଛି ପକାଉଛି । ସମସ୍ତେ କୁହନ୍ତି ଶଙ୍କର ଟା ଗୋଟେ ପାଗଳ । କିନ୍ତୁ ସେ ପାଗଳ ନୁହେଁ … Continue reading “ଅଫେରା ସ୍ମୃତି”
ଇଛା ଥାଇ ଯଦି ପ୍ରାଣ ଯାଏ ଚାଲି ମରଣ ଅଟେ ତା ନାମ, ପ୍ରାଣ ଥାଇ ଯଦି ଇଛା ଯାଏ ଚାଲି ମୁକ୍ତି ମିଳେ ସ୍ୱର୍ଗ ଧାମ, କାମନାର ମୂଳେ ଦୁଃଖ, ଆକାଶ କୁସୁମ ସମାନ ଅଟଇ ବୋଲୁଥାଉ ଯାରେ ସୁଖ ।।୧ ଆକାଶ କଇଁଆ ଚିଲିକାର ମାଛ ବେଶର କରିବା ପାଇଁ, ଅଳିକ ସୁଖର ପଛେ ପଛେ ଯିଏ ଯାଉଥାଏ ନିତି ଧାଇଁ, ଦୁଃଖ ତା ପଛରେ ଧାଏଁ, ସୁଖ ପାଇଁ ସ୍ୱାର୍ଥ ସାଧନେ ନିମଗ୍ନ … Continue reading “ଇଛା”
କାମୁକ ଭ୍ରମର ସଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ପୁଷ୍ପ ମଧୁ ଆଶେ ଧାଏଁ, ଏ ଫୁଲୁ ସେ ଫୁଲେ ଘୁରି ଘୁରି ନିତି ମଧୁପାନ କରୁଥାଏ। କୋମଳ ପୁଷ୍ପର ରେଣୁ ଭରା ଦଳେ ଚୁମିଯାଏ ବାର ବାର, ବୁଝେନାହିଁ କେବେ ହୃଦୟର ବ୍ୟଥା ସୁଗନ୍ଧିତ ସେ ପୁଷ୍ପର। କବିବର ଭାଷେ ନାରୀ ଜଗତର ପୂଜନୀୟା ବନ୍ଦନିୟା, ପୁରୁଷ ଚକ୍ଷୁରେ ଛଳନାମୟୀ ସେ ରୂପେ ଦିଶେ କମନୀୟା। ରୂପ ଆକର୍ଷଣ ବୀଟକୁ କରଇ ହୃଦକୁ ଚିହ୍ନେ ପ୍ରେମିକ, ଚରିତ୍ରକୁ ଚିହ୍ନେ ଉତ୍ତମ … Continue reading “ନାରୀ”
ଓଠ ତ ଏମିତି କୋମଳ ମଧୁର ପ୍ରୀତିର ଅମୃତ ଧାରା, ଓଠକୁ ଓଠରେ ମିଶାଇ ଦେଖିଚି ଅନେକ ସ୍ବପ୍ନ ପସରା, ଓଠ କହୁଥାଏ ଥରି ଥରି କେବେ ଅକୁହା ବେଦନା କୋହ, ଓଠ କୁ ଦାନ୍ତରେ ଛୁଆଁଇ ଭାଙ୍ଗିଛି ଅନେକ ସମ୍ପର୍କ ମୋହ ll ଓଠ ବାଙ୍କି ଗଲେ ଅସୂୟା ଅଜାଡେ ଅପବାଦର ନାଗରା, ଓଠ ଫୁଲିଗଲେ ଗଦା ଗଦା ସ୍ନେହ କହେ ଇତିହାସ ସାରା, ଓଠ ଚାପି ଦେଲେ ନରମି ସରମି ମନ୍ତ୍ରଣାର କୁହେଳିକା, ଓଠ … Continue reading “ଓଠ”
କିଛି ହସର ରୂପା ଆଲୋକ, କିଛି ଲୁହର ନିରବ ଅନ୍ଧାର, ହୃଦୟ ମଧ୍ୟରେ ସାଥି ହୋଇ ଚାଲୁ ଥାନ୍ତି ସମୟର ସୂତାରେ ବାନ୍ଧିହୋଇ । କିଛି ସ୍ବପ୍ନ ଆକାଶକୁ ଛୁଁଅନ୍ତି, କିଛି ମରୀଚିକା ତାତିଲା ମରୁଭୂମିରେ ପାଦଚିହ୍ନ ହୋଇ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦିଏ। ଆଶା ଓ ଭ୍ରମ ମଧ୍ୟରେ ମନ ହୋଇଯାଏ ଭ୍ରମଣଶୀଳ। ଭିଡ଼ ଭିତରେ ବି ଏକା ଏକା ଲାଗେ— ହଜାର ମୁହଁ, ହଜାର କଥା, ତଥାପି କାହା ସହ ମନର ଭାଷା ମିଳେନା। ନିଜକୁ ନିଜେ … Continue reading “ଜୀବନଟା ଏମିତି”
