କୋଟିଵସ୍ତ୍ର

ଏକ ଗ୍ରାମ୍ୟ ମେଳଣ ପଡିଆରେ ହେଉଛି ଦୁରାଗତ କୌଣସି ଯାତ୍ରାଦଳ ଦ୍ୱାରା ଯାତ୍ରା ପରିବେଷଣ. ବାପାଙ୍କ ସହ ଯାତ୍ରା ଦେଖିବାକୁ ଯାଇଥିଲା ବାରବର୍ଷର ଝିଅ ଶ୍ରାବଣୀ।
ମଞ୍ଚସ୍ଥ ହେଉଥିଲା ପୌରାଣିକ ନାଟକ ମହାଭାରତ। ପ୍ରଥମେ ରେକର୍ଡ ଡ୍ୟାନ୍ସ। ତାପରେ ଶକୁନିର ପଶା ଖେଳ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସହ।
ତାପରେ.. ତାପରେ… ନାଟକ ଚାଲିଛି. କେତେବେଳେ ଝିଅଟିର ଆଖିକୁ ନିଦ ଆସିଯାଇଛି,ବାପାଙ୍କ କୋଳରେ ମୁଣ୍ଡ ରଖି ଶୋଇଯାଇଛି। କିଛିସମୟ ପରେ ଆଖିଖୋଲିଲା ବେଳକୁ ନାଟକ ଚାଲିଛି ଦ୍ରୌପଦୀ ବସ୍ତ୍ରହରଣ।
ଦୁଃଶାସନ ବାପୁଡ଼ା ତାଙ୍କ ଶାଢ଼ୀ ଟାଣି ଟାଣି ହାଲିଆ। ଦ୍ରୌପଦୀ ଲଟୁ ଭଳି ବୁଲିଯାଉଛନ୍ତି। ଝିଅଟି ଭାବୁଚି
ଏ ନିଶୁଆ ଟୋକାର ମାଆ, ଭଉଣୀ, ଜେଜେମାଆ କି ଖୁଡୀ ପ୍ରମୁଖ ରହିଥିବେ। ଶାଢ଼ୀ ଖଣ୍ଡେ ଯଦି ତାର ନିହାତି ଲୋଡ଼ା, ସେମାନଙ୍କ ଭିତରୁ କାହାଠୁ ମାଗି ଆଣିପାରିଲା ନାହିଁ? ତେବେ ଝିଅଟି ଚମକି ପଡିଲା….
ହା କୃଷ୍ଣ -ବୋଲି ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ଆକୁଳ ଆହ୍ୱାନରେ ବା ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ବା ଅଭିଯୋଗରେ।
ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପଛରେ ଗୋଟାଏ ଚୌକି ଉପରେ ଆବିର୍ଭୁତ କୃଷ୍ଣ।
ହାତରେ ତାଙ୍କର ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର। ସେ ତାକୁ ଥରକୁ ଥର ବୁଲାଇ ଦେଉଛନ୍ତି। ଇଲେକ୍ଟ୍ରି ଆଲୁଅରେ ସେ ଗୋଟିକ ଚିକମିକ କରି ଉଠୁଛି. ତଳେ ପଡିଗଲା ହତାଶା ଦୁଃଶାସନ। ଲୋକେ ଦେଲେ ହରିବୋଲ। ସେ ଧ୍ୱନି ଭିତରେ ଦର୍ଶକଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଚମକାଇ ଦେଉଥିଲା ସୁସୁପ୍ତ ଆତ୍ମା।
ବାପାଙ୍କ ସହ ଘରକୁ ଫେରୁଥିବା ସମୟରେ ଝିଅ ଶ୍ରାବଣୀ ପଚାରିଲା ବାପାଙ୍କୁ-
“ବାପା କୃଷ୍ଣ ଯଦି ଏତେ କରିତକର୍ମା କୋଟିଵସ୍ତ୍ର ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଦେଇ ପାରିଲେ ସେ କାହିଁକି ସେଦିନ ନାନୀକୁ ଆମର କୋଟିବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ ? ଯେତେବେଳେ ମୋ ନାନୀକୁ ଗଣ ଧର୍ଷଣ କରୁଥିଲେ ପାଷାଣ୍ଡ ମଦ୍ୟପ ଗୁଣ୍ଡା ଲୋକଗୁଡ଼ାକ।
ବାପାଙ୍କ ଆଖିରୁ ଲୁହ ଧାର ଧାର ବୋହି ଆସୁଥିଲା।ସେ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି କହୁଥିଲେ ଝିଅ,କୃଷ୍ଣ କାହିଁକି ତୋ ନାନୀକୁ ସେଦିନ କୋଟିଵସ୍ତ୍ର ଦେଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ ତାମୁଁ ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଵି ବୁଝି ପାରିନାହିଁ।
ତତେ କେମିତି ବୁଝାଇବି।
ଏବେ ଭାବୁଛି କୃଷ୍ଣ ସେଦିନ ତୋ ନାନୀକୁ କୋଟିଵସ୍ତ୍ର ଦେବା ନିହାତି ଥିଲା ତାଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।
ଯଦି କୋଟିଵସ୍ତ୍ର ଦେଇନାହାନ୍ତି ବୋଧେ ଅପେକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି ପାପ ଭାର ଆଉ ଅଧିକ ହେବା ପାଇଁ।
ତାପରେ ଯାହା ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବେ ତା ସେ କହିଦେଇଛନ୍ତି ଗୀତାରେ।
ଯେତେବେଳେ ଧର୍ମରେ ଗ୍ଲାନି ହୁଏ
ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଧରା ପୃଷ୍ଟରେ ଅବତରଣ କରି
ସାଧୁମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷାକରେ ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରେ
*****
ମଲ୍ଲୀପୁର,ନିଆଳ, ଖୋର୍ଦ୍ଧା
9439011063