Tag: କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ

ବିରଞ୍ଚି ମୋ ସାଙ୍ଗ, ସ୍କୁଲରେ ଆମେ ଏକା କ୍ଲାସରେ ପଢ଼ୁଥିଲୁ । ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଡେରିରେ କ୍ଲାସକୁ ଆସୁଥିଲା, ପାଠ ହେଉ ନଥିଲା ତାର, ମାନସାଙ୍କ ପଚରା ହେଲେ ସେ ଏମିତି ହୋଇ ଝରକା ବାହାରକୁ ଚାହିଁ ରହୁଥିଲା ଯେ, ତାକୁ ଦେଖି ଆମକୁ ବହୁତ କଷ୍ଟ ହେଉଥିଲା । ଶିକ୍ଷକ ଆମକୁ ଜୀବନର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପଚାରିଲେ, ଆମେ କେହି ଶିକ୍ଷକ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲୁ । କେହି ଡାକ୍ତର, କେହି ଓକିଲ । କିନ୍ତୁ ବିରଞ୍ଚି ସେସବୁ … Continue reading “ବିରଞ୍ଚି”

ପ୍ରେମିକାର ନାଁ ମୁଁ ଜାଣିଛି.ସଭିଙ୍କୁ କହିବାର ସାହସ ହେଉନି. କେମିତି କହିପାରିବି. ଜୀବନଟି ବି ମୋର ସେମିତି. ଜୀବନ ମୋର ଅଜସ୍ର ଅପାସୋରା ସ୍ମୃତିର ଉପହାର. କେବେ କେବେ ଗୋପନ ସ୍ମୃତିର ଶରଶଯ୍ୟା ମୋ ମନ, ପ୍ରାଣ ଓ ଚେତନାକୁ ମଥିତ କରେ, ଅବ୍ୟକ୍ତ ବେଦନାରେ ମୁଁ ମ୍ରିୟମାଣ ହୋଇପଡ଼େ. ମୋର ଏହି ଆନ୍ତର୍ଦହନକୁ ଈଶ୍ୱର ଓ ମୁଁ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କିଏ ବା ବୁଝିପାରିବ?ସ୍ମୃତି ପାଉଁଶ ତଳର ନିଆଁ. ଟିକେ ସହୃଦୟତା, ଚିରୁତାଏ ସହାନୁଭୂତି ତାକୁ … Continue reading “ପ୍ରେମିକାର ନାଁ କହିବିନି”

ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ ! କେନାଲର ପିଚୁ ରାସ୍ତାରେ ଲୋକମାଙ୍କର ଯାତାୟତ ପ୍ରାୟ ବନ୍ଦ ହେଇ ଗଲାଣି | ନିଛାଟିଆ ରାସ୍ତା କୁଆଡେ କେହି ନାହାନ୍ତି ସବୁଆଡେ ଶୂନ୍ୟତାର ତାଣ୍ଡବ | ମଝିରେ ମଝିରେ ବିଲୁଆମାନଙ୍କର ହୁକେ ହୋ ହୁକେ ହୋ.. ର ବିକଟାଳ ଶବ୍ଦ |ଗୋଟିଏ ସିମେଣ୍ଟ ତିଆରି ପୋଲ ଉପରେ ବସି ମନୋଜ ଅନ୍ୟମନସ୍କ ଭାବରେ ଚାହିଁଥିଲା ରାସ୍ତାକୁ |ଯେମିତି ଗୋଟିଏ ମୁହୂର୍ତ ଭିତରେ ସବୁକିଛି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ତାର ଅତୀତ ଓ ବର୍ତମାନ … Continue reading “କ୍ଷମା ଓ ଦଣ୍ଡ”