ସମୟର ଶିଳ୍ପୀ

ତୁମେ ତ ସମୟର ଶିଳ୍ପୀ,
ତୁମତ ଗଢ଼ିଛ ଜୀବନର ଆକୃତି।
ହସି ହସି ସହିଛ, ଦୁଃଖର ଝଡ଼,
ତଥାପି ତୁମ ମୁହଁରେ ଶାନ୍ତିର ପ୍ରଭା ।

ତୁମେ କହିଥିବା ଗଳ୍ପ, ବହୁତ ମନେ ପଡେ,
ତୁମ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆମେ ବଞ୍ଚିଛୁ
ଚାଲୁଥିବା ପାଦେ ପାଦେ ସୁଖର ଅନୁଭଵ ଧ୍ୱନି,ଶୁଣିପାରୁଛୁ ।
ତୁମେ ଘରର ଆତ୍ମା, ଜୀବନର ଜ୍ୟୋତି ।

ତୁମେ ଚୁଲିର ସିଧା, ଚକ୍ଷୁରେ ଶାନ୍ତ ଆଲୋକ,
ତଥାପି ମନେ ଥାଏ ସେଇ ପୁରୁଣା ସ୍ଵପ୍ନର ଆଶା ।
ତୁମେ ଗଛର ମୂଳ — ଅଦୃଶ୍ୟ,
କିନ୍ତୁ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ,
ଯେଉଁଠି ଆମେ ଠିଆ ହୋଇ ଆଜି ବଞ୍ଚୁଛୁ ଗର୍ବରେ ।

ହେ ବରିଷ୍ଠ ନାଗରିକ, ତୁମ ଗୀତ ଅନନ୍ତ,
ସମୟ ଶୁଣେ ଯାହାକୁ ସମ୍ମାନରେ।
ତୁମେ ଥାଅ ସଦା ସ୍ୱସ୍ଥ ଓ ଶାନ୍ତ,
ତୁମ ହସ ହେଉ ଆମ ପରିବାରର ପବନ।  ।