Tag: କବିତା

ମୁଁ ପ୍ରେମ କଲି ଯାହାକୁ, ତା ମନ ପ୍ରାଣ ହୃଦୟ ଆକାଶକୁ ଉଡିଗଲା । ଖୋଜିଲି ଏବେବି ଖୋଜୁଛି ତା ହସରେ ଥିଲା ଜୀବନର ସୁଗନ୍ଧ, ତା ଚାହାଣିରେ ଥିଲା ଶାନ୍ତି ଓ ଆଶା । ସେ ଥିଲା ମୋ ପ୍ରଭାତର ଆଲୋକ । ପ୍ରତିଦିନ ତା ସହିତ ହେଲା ନୂଆ ଜନ୍ମ, ସେ ହସିଲେ — ମୋ ମନରେ ଫୁଲ ଫୁଟିଲା, ସେ ଚୁପ୍ ରହିଲେ — ମୋ ରାତି ଅନ୍ଧକାର ହେଲା, ସେ ଅଛି … Continue reading “ପ୍ରେମିକା ମୋ ଫେରିଗଲା”

ମୁଁ ଜାଣେ, ଅନେକ ଆଗରୁ ଏ ପୃଥିବୀକୁ ମୋର ଆସିବାର ଅନେକ ଆଗରୁ କେହି ଜଣେ ଯତ୍ନରେ ଲେଖି ଦେଇଛି ମୋ କାହାଣୀ । ସେଥିପାଇଁ ତ ତୁମେ ମୋର ଏତେ ଆପଣାର ହୋଇଗଲ। ମୋ କାହାଣୀ ସେଥିରେ କଣ ଲେଖା ଅଛି ମୋର ବା କଣ ଯାଏ ଆସେ ମୁଁ ଯେ ଖୁବ ବ୍ୟସ୍ତ ମୋ ନିଜ ସହ ମନ ଭରି ସଜାଇବାକୁ ମୋ ଚାରିପାଖ ପୃଥିବୀକୁ । ଆଉ ମୋର ସମସ୍ତ ସମ୍ପର୍କକୁ ଆଉ … Continue reading “ମୁଁ ତୁମେ ସେ”

ଚନ୍ଦନର ସୁଗନ୍ଧ ଭରି ତୁମ ପାଦପଦ୍ମରେ ପୂରୀ ମୋର ହୃଦୟ ତଳେ ରହି ତୁମେ ସଜାଅ ମୋର ସବୁ ସ୍ବପ୍ନ। ନିଶୀ ଆକାଶରେ ତରା ଜଣେଇଦିଏ ତୁମ ସାଥୀ, ସୁର୍ଯୋଦୟର ପ୍ରଥମ କିରଣ ତୁମ ପ୍ରେମର ଦୀପ୍ତି। ପ୍ରେମେ ତୁମେ ଭକ୍ତି ଦିଅ ଭକ୍ତିରେ ତୁମେ ପ୍ରେମ କର ମୋର ଜୀବନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ୱାସ ହୋଇଯାଉ ତୁମର ନାମ। ବାସୁଦେବ, ମାଧବ, ଗୋପାଳ ତୁମ ପ୍ରେମର ଦିବ୍ୟ ରୂପ, ରାଧାର ନୟନର ଲୁହ ହେଉ ପ୍ରେମର ଭକ୍ତିଗୀତ। … Continue reading “ପ୍ରେମରେ ଭକ୍ତି – ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରେମ”

ତୁମେ ତ ସମୟର ଶିଳ୍ପୀ, ତୁମତ ଗଢ଼ିଛ ଜୀବନର ଆକୃତି। ହସି ହସି ସହିଛ, ଦୁଃଖର ଝଡ଼, ତଥାପି ତୁମ ମୁହଁରେ ଶାନ୍ତିର ପ୍ରଭା । ତୁମେ କହିଥିବା ଗଳ୍ପ, ବହୁତ ମନେ ପଡେ, ତୁମ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆମେ ବଞ୍ଚିଛୁ ଚାଲୁଥିବା ପାଦେ ପାଦେ ସୁଖର ଅନୁଭଵ ଧ୍ୱନି,ଶୁଣିପାରୁଛୁ । ତୁମେ ଘରର ଆତ୍ମା, ଜୀବନର ଜ୍ୟୋତି । ତୁମେ ଚୁଲିର ସିଧା, ଚକ୍ଷୁରେ ଶାନ୍ତ ଆଲୋକ, ତଥାପି ମନେ ଥାଏ ସେଇ ପୁରୁଣା ସ୍ଵପ୍ନର ଆଶା … Continue reading “ସମୟର ଶିଳ୍ପୀ”

ଭାବୁଥାଅ ଯଦି ତୁମେ ମୁଁ ପ୍ରେମିକ କବି, ଦର୍ପଣ ଆଗରେ କେବେ ଦେଖିଛ ନିଜ ଛବି | ଯଦି କେବେ ଲେଖିଥାଏ ପ୍ରେମର କବିତା, ଆଉ କାହା ପ୍ରେମ କଥା ମୋ ହାତରେ ଲେଖା | ତୁମ ପରି ପ୍ରେମିକା ଯେ ମୋ ଭାଗ୍ୟରେ କାହିଁ, ମିଥ୍ୟା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେବା ମୋ ଜାତକରେ ନାହିଁ | ତୁମ ଭାବ ମୋ ଅଭାବ ପୁରାପୁରି ଭିନ୍ନ, ଆମ ପ୍ରେମ ଅଧାବାଟେ ହୋଇଯିବ ଛିନ୍ନ | ତୁମେ ହ୍ୱାଇଟ ଆଉ … Continue reading “ମିଛ ସମ୍ପର୍କ”

କହ୍ନେଇ ମଥାରେ ମୟୂର ଚନ୍ଦ୍ରିକା ସାତ ରଙ୍ଗେ ରଙ୍ଗାୟିତ କଳା ମେଘ ଦେହେ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଶୋହେ ସାତ ରଙ୍ଗ ଚାରୁଚିତ୍ର । ଅଜଣା ଶିଳ୍ପୀର ତୂଳୀରେ ଅଙ୍କିତ କମନୀୟ ରୂପ କାନ୍ତି କବି ଭାବୁକର ଚିନ୍ତା ଚେତନାର ରଙ୍ଗୀନ୍ ପରଜାପତି । ସାତଟି ରଙ୍ଗର ମଧୁର ସଂଯୋଗ ସରଜେ ଧନୁର ଭ୍ରମ ମାଟିରୁ ଆକାଶ ସୁନ୍ଦର ସୁବେଶ ମଞ୍ଜୁଳ ମନୋରମ । ସାତସୁରେ ବନ୍ଧା ମଣିଷ ଜୀବନ ସପ୍ତାହକ ସାତ ବାର ସମୟ ସହିତ ରଙ୍ଗର ସଂଯୋଗ … Continue reading “ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ”