Author: Biranchinarayan

ତୁମ ନାଁ ମନେ ପଡିଲେ ମୋ ମନ ଭିତରେ ଏକ ନୀରବ ଆଲୋକ ଜଳିଉଠେ— କେଉଁଠୁ ଆସେ ସେ ଆଲୋକ ମୁଁ ଜାଣିନି, କିନ୍ତୁ ସେଇ ଆଲୋକ ମୋର ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧାରକୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଆଲୋକିତ କରି ଦିଏ । ତୁମ ହସ…ସେ ଏମିତି ହସ, ଯାହା ହେଉଛି ଏକ ନୀରବ ପ୍ରାର୍ଥନା— ଥକି ପଡିଥିବା ଦିନକୁ ପୁଣିଥରେ ବଞ୍ଚିବାର ଆଶା ଦିଏ । ତୁମ ଆଖିରେ ମୁଁ ଦେଖିପାରେ ଏକ ଗଭୀର ସମୁଦ୍ର, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମ … Continue reading “ତୁମ ନୀରବତାରେ ମୋ ଆତ୍ମାର ଘର”

ମା ହେଉଛି ସେଇ ସମ୍ପର୍କ, ଯାହାଙ୍କୁ ଆମେ ଦୁଃଖରେ ଖୋଜୁଥାଉ, କିନ୍ତୁ ସୁଖରେ ଅନେକଥର ଭୁଲିଯାଉ। ଶୈଶବରେ ତା ବିନା ଜୀବନକୁ କଳ୍ପନା କରିପାରୁନଥିଲୁ, ଆଜି ଦେହ ଖରାପ ହେଲେ ପ୍ରଥମେ ମା’ର ମୁହଁ ମନକୁ ଆସେ, କିନ୍ତୁ ତାର ଫୋନ ଆସିଲେ ଉଠାଇବାକୁ ମନ ହୁଏନା । ମା’ର ସ୍ନେହ ଅଟେ ନିର୍ବଳ କିନ୍ତୁ ନିରନ୍ତର, ତା ଅଭିମାନ ଦୁଇ ମିନିଟର, କିନ୍ତୁ ଆମର ଅଳସତା ଓ ଅବହେଳା— ଦିନେ ମା’ କୁ ଦୁରକୁ ନେଇଯାଇ … Continue reading “ମାଆ”

ଗାଡ଼ି ଖରାପ ହେବା…… ବାଣୀବିହାର ଛକରେ ବସକୁ ଅପେକ୍ଷା…. ବୁଢ଼ାମଉସାଙ୍କ ଦୋକାନରୁ ଚା ପିଇବା… ତୁମ ସହ ଦେଖା … ବସର ହଠାତ୍ ଆଗମନ……… ଏ ସବୁଥିଲା ସଂଯୋଗ। ସେଦିନ ଯାହା ମୋତେ ବେଶୀ ଆନମନା କରିଥିଲା, ତାଥିଲା ମୋ ମନକୁ ମୁଁ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ କରିବା। ଝିପିଝିପି ବର୍ଷାରେ ଶାଢୀଟା ଭିଜି ଗଲା। ମନଟା କେମିତି ଭିଜିଗଲା ମୁଁ ଜାଣିପାରିଲିନି । ଓଦା ଶାଢ଼ୀକୁ ବଦଳେଇ ଦେଲି, କିନ୍ତୁ ଏ ଭିଜା ମନଟାକୁ କେମିତି ଶୁଖାଇବି ..???? … Continue reading “ଭାବନାର ମାୟାଜାଲ”

ଯେବେ ଯୌବନ ଡେଣା ଶକ୍ତ ହେଲା ସେଦିନ ଖୁସିରେ ମୁଁ ଉଡିଲି ଅନେକ ଦୂର ତୁମ ସହ ଦେଖା ହେଲା ଏକ ନିରୋଳା ଜାଗାରେ ଆପଣାର ହେଊ ହେଉ ତୁମ ସହ ତୁମେ ଚାଲିଗଲ ବହୁ ଦୂର କାହାର ଏକ ଅଜଣା ନୀଡ଼କୁ ନୀରବରେ ବିତିଗଲା ବହୁଦିନ ସ୍ମୃତିରେ ରହିଗଲ ତୁମେ ଖୋଜିଲି ମୁଁ ଅନ୍ତରେ ବାହାରେ ବିତିଗଲା କେତେ ବର୍ଷା ଓ ବସନ୍ତ ଦିନେ ଦେଖା ହେଲା ତୁମ ସହ ସେଇ ନିରୋଳା ଜାଗାରେ, ତୁମେ … Continue reading “ନିଃଶବ୍ଦ ପ୍ରେମ”

ବିରଞ୍ଚିନାରାୟଣ ମିଶ୍ର ମୁଁ କହୁଥିଲି, ତୁମେ ଶୁଣୁଥିଲ, ମୋ କଥା ତୁମ ଚାହାଁଣୀରେ ହାଲୁକା ଲହରୀ ଖେଳୁଥିଲା ତୁମେ କହୁଥିଲ କମ, ଶୁଣୁଥିଲ ବେଶୀ ମୋ ପ୍ରତିଟି କଥାକୁ ତୁମ ହୃଦୟେ ଲେଖି ନେଉଥିଲ । ତୁମେ ହସୁଥିଲ ସୁନ୍ଦର ଠିକ ପ୍ରଭାତର ଫୁଲ ପରି, ତୁମ ହସରେ ଝରୁଥିଲା ମହୁ, ମୁକ୍ତା ଝରୁଥିଲା କି ନା ମୁଁ ଜାଣିନି — ମୋ ମନ ସେ ହସରେ ଭାସି ଯାଉଥିଲା ତୁମ ହସ ଥିଲା ଶିଶିର ବିନ୍ଦୁ, … Continue reading “କାଚକାନ୍ଥର ଏପାଖେ ସେପାଖେ”

ବିରଞ୍ଚିନାରାୟଣ ମିଶ୍ର ସମୟ ଗୋଟିଏ ନଈ — ନୀରବେ ଚାଲେ, ଅବିରତେ ବହି , ସେ ଅଟକି ଯାଏନା କି ପଛକୁ ଫେରେନା ତାର ଜଳରେ ରହିଛି ଜୀବନର ସବୁ ରଙ୍ଗ। ଏ କୂଳେ ହସ ଓ ଆନନ୍ଦର ଅଲୋକ, ସେ କୂଳେ ଦୁଃଖ ଓ ବିରହର ଅନ୍ଧକାର। କେବେ ତା ତରଙ୍ଗରେ ଖେଳେ ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଆଶା, କେବେ ଭଉଁରିରେ ବୁଡ଼େ ମନର ଶାନ୍ତି। ସେ ନଈ ଚାଲେ — ନିଜ ଇଛାରେ, କେଉଁଠି ଶିଳା … Continue reading “ଜୀବନ ଗୋଟେ ନଈ”

ବିରଞ୍ଚିନାରାୟଣ ମିଶ୍ର ବୋଉ ହଜିଗଲେ ପୁଅଝିଅ ବୁଝନ୍ତି ବୋଉକୁ ପାଖେ ଥିଲେ ଲାଗେ ସିଏ ନିଃଶୁଳ୍କ ଦାସୀଟେ। ବୁଝିବାକୁ ଇଛା କଲେ ବିତିଯାଏ ଜନ୍ମ ଜନ୍ମାନ୍ତର ତଥାପି ଅବୁଝା ରୁହେ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ପରି । ଦୁଃଖ ମୋର ତା ପାଇଁ ଏ କଥା ଏକାନ୍ତ ନିଜର ବୋଉ ବିକଳ୍ପ କଣ ଦୁନିଆରେ ନାହିଁ? ବହୁଦିନ ଖୋଜିଛି ମୁଁ ପାଇନି ଉତ୍ତର। ଏ କେମିତି କଥା କହିଲୁ ବୋଉ ଷାଠିଏ ବୟସେ ତୋର ଛାଡି ଗଲୁ ମୋତେ। ଏବେ … Continue reading “ବୋଉ”

ନାଚହେ ମୋର ପ୍ରିୟପ୍ରିୟାମାନେ ମଞ୍ଚ ହେବ ଧନ୍ୟ ତୁମ ସ୍ପର୍ଶରେ ପାଦରେ ଲୟ, ହୃଦୟରେ ସ୍ନେହ ଜଗତକୁ ଦେଖା ତୁମର ରଙ୍ଗ ଭୟକୁ ଦୂରେ ଛାଡ଼, ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସରେ ମୁହଁ ତୁମ ହସୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ତାଳେ ନୂତନ ସ୍ପର୍ଶ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାବରେ ଆଲୋକ ଝରୁ ତାଳରେ ମିଳୁ ସାହସ ଲୟରେ ହେଉ ସଂକଳ୍ପ ମନରେ ଯାହା ଭରିଥାଏ ସେଇଟା ହିଁ ହେଉ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପହାର ଜିତିବା କି ହାରିବା ସେଡ଼େ ବଡ଼ କଥା ନୁହେଁ କିନ୍ତୁ ନିଜର ସ୍ବପ୍ନକୁ … Continue reading “ନୃତ୍ୟର ଦୀପ୍ତି”