Author: BinayMishra

ଦିନ ପରେ ରାତି ପ୍ରାତଃ ଥିଲେ ସନ୍ଧ୍ୟା ଦୁଃଖ ପରେ ସୁଖ ଆସେ, ଭଲ ପଛେ ପଛେ ମନ୍ଦ ଧାଉଁଥାଏ ସଦା ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁ ପାଶେ। ଆଗ ଯିଏ ଆଜି କାଲି ହୁଏ ପଛ ତଳ ବରଡ଼ାଟି ଖସେ, ମଝି ବରଡାର ରଙ୍ଗ ବଦଳଇ ଉପର ବରଡ଼ା ହସେ। ପରିବରତନ- ଶୀଳ ଏ ଦୁନିଆଁ ଆଜି କଥା କାଲି ନାହିଁ, ଆପଣାଇ ଯିଏ ଆଗକୁ ଚାଲୁଛି ପ୍ରକୃତ ମଣିଷ ସେହି। ମାଗି ଆଣିଥିବା ତୁଉଣ ଶୋଡକେ ନିଜ … Continue reading “ମଣିଷ”

ନିରକ୍ତିଆ ସବୁ ବିରକ୍ତିଆ ଭାବେ ଆସକ୍ତିଆ ଗଲେ ହୋଇ, ରକତ ଭକତ କଞ୍ଚା ଖାଇବାକୁ ହେଉଛନ୍ତି ହାଇଁ ପାଇଁ। ନିଜର ଖୋଜିଲେ ଜଣେ କିଏ ନାହିଁ ରକତେ ବାଡ ପଡ଼ିଛି, ପରଲୋକ ହୋଇ ଘରଲୋକଠାରୁ ବେଶୀ କାମରେ ଆସୁଛି। ସବୁଠୁ ନିଜର ନିଜ ମୋବାଇଲ ଡାଟା ପ୍ୟାକ ଯଦି ଅଛି, ବଡ ଦୁଃଖ ଆଜି ନେଟ ନ ଆସିଲେ ଯଦି ମୁଣ୍ଡୁଳି ବୁଲୁଛି। ଘରେ ନାହିଁ ତାଲା ମୋବାଇଲରେ ଆଜି ପାର୍ଟନ ଲକ୍ ହୁଏ, ଗୋଟେ ଘରେ … Continue reading “ଅନଙ୍ଗଭୂତ”

ଅଭିମାନ ପରା ସୁରାପାନ ସମ ଯେତେ ପିଉଥିବ ନିଶା ବଢିବ, ମତୁଆଲା ହେଲେ ଅଭିମାନ ପିଇ ରାସ୍ତାଘାଟେ ପଡ଼ି ଜୀବନ ଯିବ। ଅଭିମାନ କଲେ ନିଜ ଲୋକଠାରେ ଦୁରେଇବେ ଅନାଦର କରିକି, ପରଠାରେ କଲେ ନାକ ଟେକି ଯିବେ ଅନାଇବେ ନାହିଁ କେହି ବୁଲିକି। ଜୀବନ ସଂସାରେ ନାଟକ ଚାଲିଛି ଅଭିନେତ୍ରୀ ଅଭିନେତା ସଭିଏଁ, କିଏ ସେ ନାୟକ ନାୟିକା ହେଉଛି ଖଳନାୟକ ବା ନାୟିକା କିଏ। ହାସ୍ୟଅଭିନେତା ଯେଝା ଚରିତ୍ରକୁ ନେଇ କିଏ ଅଭିନୟ କରୁଛି, … Continue reading “ଅଭିମାନ”

ପାଇଲି ଦିନେ ମୋ ଜୀବନ ଭିତରୁ ଆନନ୍ଦର ଚାବି ଖୋଜି, ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି ଛୋଟ ବିଚାର ଯାହାର ଜୀବନରୁ ଦେଲେ ତେଜି, ଶାନ୍ତିରେ କଟେ ଜୀବନ ଅବୁଝା ଜିଦିଆ ମନୁଆ ଗାଲୁଆ ବିନା ଚାବି ତାଲାମାନ। କାହା ଆଗେ କେବେ ନିଜକୁ ପ୍ରମାଣ କରିବାର ଇଛା ଛାଡ଼, ସମୟ ସେଥିରେ ନଷ୍ଟ କରନାହିଁ ସତ୍ୟ ପଥେ ସଦା ଚାଲ, ଆପେ ପ୍ରମାଣ ହୋଇବ, ଭଲ ମନ୍ଦ ତୁମ ଚରିତ୍ର ଚେତନା ସମାଜରେ ଛାପ ଥିବ। ସୁଖିଟିଏ ସଦା ଗୁରୁତ୍ୱ … Continue reading “କୋଇଲା”

ସୁଖ ଖୋଜୁ ଖୋଜୁ ଦୁଃଖ ଦରିଆରେ ବୁଡ଼ିଯାଏ ମୋର ତରୀ, ଲବଣ ସାଗରେ ମହୁ ଖୋଜୁ ଖୋଜୁ ଜୀବନ ଯାଉଛି ସରି.। (0) ସୁଖ ବୋଲି ଯାହା ଭାବନ୍ତି ସକଳେ ଆକାଶ କୁସୁମ ଏକା , ଜୀବନର ମରୁଭୂମିରେ ଚାଲିଛି ଅନୁସରି ମରୀଚିକା, ସୁଖ ଏମିତିକା ଅପହଞ୍ଚ ଜାଗା ଠିକଣା ନାହିଁ ତାହାରି। (1) ସୁଖ ଖୋଜୁ ଖୋଜୁ……. ତୁମେ ଏକା ସୁଖ ଆଉ ସବୁ ଦୁଃଖ ତୁମେ ଥିଲେ ସବୁ ଅଛି, ସଂସାରରେ ସବୁ ଥିଲାବେଳେ … Continue reading “ସୁଖ ଖୋଜୁ ଖୋଜୁ”

ଜାଣେନାହିଁ କେବେ କେଉଁଦିନ ମୋର ଜୀବନ ଦୀପ ଲିଭିବ, ତୁମ ଦରଶନ ବିନା ଏ ଜୀବନେ ସଞ୍ଜ କେବେ ନଇଁ ଯିବ। (0) ଜାଣେ ନାହିଁ ମନ୍ତ୍ର ଜଣେ ନାହିଁ ତନ୍ତ୍ର ସେବା ଧର୍ମ ଉପଚାର , ତୁମେ ସବୁ ଜାଣ ଆହେ ମହାବାହୁ ମୁହିଁ ଦୀନ ହୀନ ଛାର, ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ ତୁମରି ଦୟାରେ କେତେବେଳେ ସରିଯିବ। (1) ଜାଣେନାହିଁ କେବେ…… ଧରି ଭାଗ୍ଯ ଡୋରି ଅଦୃଶ୍ଯରେ ଥାଇ କରମକୁ ପରଖୁଛ, ନୀରବ ଦର୍ଶକ ପରି … Continue reading “ଜାଣେନାହିଁ”

ଭଲ ପାଇବାଟି ମନ୍ଦ ନୁହେଁ କେବେ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଏହା ଥିଲା, ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ସମାଜରେ କିନ୍ତୁ କଳୁଷିତ ହୋଇଗଲା, ସେବେ ଦେହାତୀତ ଥିଲା, ଏବେ ଏ ପ୍ରେମକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲେ ଲାଗେ ସବୁଠି ଦେହର ପାଲା। ନବେଭାଗ ପ୍ରେମ ଭଲପାଇବାରେ ଦେହ ଭୋଗ ଆତୁରତା, ତହିଁରେ ନିହିତ ଅର୍ଥ ଭାବ ଅଧେ ନାହିଁ ବୟସର ଚିନ୍ତା, ଯାହାକୁ ଯିଏ ରସିଲା, ଚମ୍ପାଫୁଲ ଦେଖି ପାରୁଡ଼ା ପୋକଟି ପୋକଶୁଙ୍ଗାରେ ବସିଲା। ପୁଅଝିଅ କେହି ଏହି ରୋଗ ପାଇଁ … Continue reading “ଭଲପାଇବା”

ମନ ଅଗଣାରେ ଝରା ଶେଫାଳୀର ଅଗଣା ଯାଇଛି ଭରି, ମୁଠାଏ ମୁଠାଏ ଆଣି ସେଇଥିରେ ମାଳାଟିଏ ଗୁନ୍ଥି ଦେଲି, ମଥାରେ ବlନ୍ଧିଲା ବେଳେ, ନାହିଁ ନାହିଁ କିଆଁ କରୁଛ ସଜନୀ ଭାବିବ ମୁଁ ମରିଗଲେ ll ବାଡ଼ିରୁ ତୋଳିଲି ହେନା ଯାଇ ଯୁଇ ରଜନୀଗନ୍ଧା ମୁଁ ଯେତେ, ବିଛାଇ ଦେଲି ତା ସରାଗରେ ଆଣି ଚାହିଁଲନି ଅକସ୍ମାତେ, ଯେତେ ଯାହା ମୁହିଁ କଲି, ଜୀବନ ସାରା ତା ମୂଲ୍ୟ ରଖି ନାହଁ ଭାବିବ ଗଲେ ମୁଁ ଚାଲି … Continue reading “ଭଙ୍ଗା ମଣିଷ”

ପତିପତ୍ନୀଙ୍କର ଲଢେଇ ଅଟଇ ସକାଳର ମେଘ ପରି, ଋଷି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଛେଳି ଯୁଦ୍ଧ ପରି ହୁଏ ଲାଗଇ ଅସରା ପରି, ସଞ୍ଜ ହୋଇଗଲା ପରେ, କଣେଇ ଚାହାଣୀ ଅଭିମାନ ମାରେ ମୁରୁକି ହସାରେ ମରେ। କଳାହାଣ୍ଡି ପରି ମେଘ ଘଡଘଡି ବିଜୁଳି ଚମକ ଧରି, ଘୋଟିଆସେ ମେଘ ସତେକି ବାଦଲ ଫଟାଇ ଦେବ କି ଢାଳି, ଚାହୁଁ ଚାହୁଁ ଯାଏ ଚାଲି, ଫୁରୁଫୁରା କୁଣ୍ଡାଝଡା ଦୁଇ ଟୋପା ଭୁଇଁକୁ ଓଦା ନ କରି। ପତ୍ର ଫଳ ପୁଷ୍ପ … Continue reading “ଲଢେଇ”

ଯାହା ଦେଇଥିବ ତାହାଠୁ ଅଧିକ ଫେରି ପାଇବାର ସଂସାର ଇଏ, କୃତଘ୍ନ ଦିଏନା ସ୍ୱାର୍ଥୀ ଫେରାଏନା ସଂସ୍କାରୀ ମଣିଷ ଫେରାଇ ଦିଏ। ଯାରେ ଦେଇଥିବ ସିଏ ଫେରାଇବ କେବଳ ଏକଥା ଯେବେ ଭାବିବ, ଦେବାକୁ ଜୀବନେ ଆଉ କେଉଁ ଜନେ ମନରୁ ଭାବନା ଦୁରେଇ ଯିବ। ଯାହାକୁ ଯା ଦେବ ସିଏ ନେଇଯିବ ଆଉ କିଏ ଆସି ତୁମକୁ ଦେବ, ନେଇଯିବା ଲୋକ ଆଉ ଦିନେ ଆସି ତୁମ ଦାଣ୍ଡେ ବସି ଗାଳି କରିବ। ନାରୀ ଅଟେ … Continue reading “ନାରୀ”