Category: Poetry

ବିରଞ୍ଚିନାରାୟଣ ମିଶ୍ର ତୁମ ନୀରବ ଚାହାଣିରେ ଲୁଚିଥାଏ ଅଜଣା ବାଟର ଆଲୋକ, ଏକ ସ୍ପର୍ଶହୀନ ସ୍ପନ୍ଦନ ମନର ଅନ୍ଧାରକୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ସ୍ପର୍ଶରେ ଶୁଣାଇ ଯାଏ ଗାଇ ପ୍ରୀତିର ରାଗିଣୀ । ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଗତିରେ ଉଡିଯାଉଥିବା ସ୍ମୃତିର ପତଙ୍ଗ – ତୁମ ନାଁ ର ପବନକୁ ଛୁଁଇ ଏମିତି ଉଡେଯେ — ଯେଉଁଠି ପତନରେ ଥାଏ ଏକ ମଧୁର ଭରସା। ତୁମ ପ୍ରେମ ଘୋଡାଇ ଦିଏ ମନର ମେଘକୁ କଅଁଳ ପଣତ ତଳେ । ନୀରବ ଆଲୋକ ଜଳି … Continue reading “ଅପରିଚିତ ପ୍ରେମର ଦିନଲିପି”

ବିରଞ୍ଚିନାରାୟଣ ମିଶ୍ର ଆଜି ରାତିର ଶାନ୍ତ ପବନ କାହିଁକି ତୁମ ନାମକୁ ଧରି ମୋତେ ଏତେ ବ୍ୟସ୍ତ କରୁଛି ? ଆଖିମୋ ସେ ପବନ ଛୁଆଁରେ ବୁଜି ହୋଇ ଯାଉଛି ଏ ମନ ତୁମକୁ ଭାବିଭାବି ସାରାରାତି ଚାହିଁ ରହୁଛି। ଆସହେ ପ୍ରିୟା ମୋର, ମୋ ପାଖକୁ ଥରେ ଆସ, ଏଇ ନୀରବ ରାତି ତୁମର ପାଦର ପାଉଁଜି ଶବ୍ଦରେ ହୃଦୟ ମୋ କମ୍ପି ଯାଉଛି। ତୁମ ମୁହଁଟିକୁ ଦେଖିଦେଲେ ମୋ ଭିତରେ ଶାନ୍ତି ନିର୍ବାଣ ପାଇ … Continue reading “ରାତିର ସ୍ନେହର ପରଷ”

ଆଜିର ଅପ୍ରିୟ ସତ କଥା ହେଲା ସତ କଥା କହିବନି, ନ ଦେଖିଲା ଓଉ ଛ ଫଡା କହିଲେ ତୁମେ ଅଟ ବଡ଼ ଜ୍ଞାନୀ । ଅଳପ ଜାଣିକି ବହୁ ବଖାଣିଲେ ତୁମେ ବଡ଼ ପ୍ରବାଚକ, ଖଣ୍ଡିଆ ଗୀତକୁ ରଙ୍କ ପଣ୍ଡିତ ସେ କଳିଯୁଗ ଧର୍ମ ବକ । ମାଗିଲେ କେଉଁଠି ଜ୍ଞାନ ମିଳେ ନାହିଁ ଜାଚି କରି ମିଳେ ତାହା, ବଡ଼ ବଡ଼ କରି ଫଳକ ଝୁଲେଇ ମଣ୍ଡପରେ ମିଳେ ଯାହା । ଆଜିକାଲି ଦାନ … Continue reading “ଅପ୍ରିୟ”

ତୁମ ନାଁ ମନେ ପଡିଲେ ମୋ ମନ ଭିତରେ ଏକ ନୀରବ ଆଲୋକ ଜଳିଉଠେ— କେଉଁଠୁ ଆସେ ସେ ଆଲୋକ ମୁଁ ଜାଣିନି, କିନ୍ତୁ ସେଇ ଆଲୋକ ମୋର ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧାରକୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଆଲୋକିତ କରି ଦିଏ । ତୁମ ହସ…ସେ ଏମିତି ହସ, ଯାହା ହେଉଛି ଏକ ନୀରବ ପ୍ରାର୍ଥନା— ଥକି ପଡିଥିବା ଦିନକୁ ପୁଣିଥରେ ବଞ୍ଚିବାର ଆଶା ଦିଏ । ତୁମ ଆଖିରେ ମୁଁ ଦେଖିପାରେ ଏକ ଗଭୀର ସମୁଦ୍ର, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମ … Continue reading “ତୁମ ନୀରବତାରେ ମୋ ଆତ୍ମାର ଘର”

ମା ହେଉଛି ସେଇ ସମ୍ପର୍କ, ଯାହାଙ୍କୁ ଆମେ ଦୁଃଖରେ ଖୋଜୁଥାଉ, କିନ୍ତୁ ସୁଖରେ ଅନେକଥର ଭୁଲିଯାଉ। ଶୈଶବରେ ତା ବିନା ଜୀବନକୁ କଳ୍ପନା କରିପାରୁନଥିଲୁ, ଆଜି ଦେହ ଖରାପ ହେଲେ ପ୍ରଥମେ ମା’ର ମୁହଁ ମନକୁ ଆସେ, କିନ୍ତୁ ତାର ଫୋନ ଆସିଲେ ଉଠାଇବାକୁ ମନ ହୁଏନା । ମା’ର ସ୍ନେହ ଅଟେ ନିର୍ବଳ କିନ୍ତୁ ନିରନ୍ତର, ତା ଅଭିମାନ ଦୁଇ ମିନିଟର, କିନ୍ତୁ ଆମର ଅଳସତା ଓ ଅବହେଳା— ଦିନେ ମା’ କୁ ଦୁରକୁ ନେଇଯାଇ … Continue reading “ମାଆ”

ଗାଡ଼ି ଖରାପ ହେବା…… ବାଣୀବିହାର ଛକରେ ବସକୁ ଅପେକ୍ଷା…. ବୁଢ଼ାମଉସାଙ୍କ ଦୋକାନରୁ ଚା ପିଇବା… ତୁମ ସହ ଦେଖା … ବସର ହଠାତ୍ ଆଗମନ……… ଏ ସବୁଥିଲା ସଂଯୋଗ। ସେଦିନ ଯାହା ମୋତେ ବେଶୀ ଆନମନା କରିଥିଲା, ତାଥିଲା ମୋ ମନକୁ ମୁଁ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ କରିବା। ଝିପିଝିପି ବର୍ଷାରେ ଶାଢୀଟା ଭିଜି ଗଲା। ମନଟା କେମିତି ଭିଜିଗଲା ମୁଁ ଜାଣିପାରିଲିନି । ଓଦା ଶାଢ଼ୀକୁ ବଦଳେଇ ଦେଲି, କିନ୍ତୁ ଏ ଭିଜା ମନଟାକୁ କେମିତି ଶୁଖାଇବି ..???? … Continue reading “ଭାବନାର ମାୟାଜାଲ”

ଏମିତି ଅନେକ ଚଳଣି ଦରବ ପରିବେଶ ହଜିଲାଣି, ପରମ୍ପରା ଉତ୍ସ ସଂସ୍କୃତିର କଥା ଆଉ କେବେ ଫେରିବନି। ଢ଼ିଙ୍କି ଢ଼ିଙ୍କିଶାଳ ଗାଈଙ୍କ ଗୁହାଳ ବଳଦଙ୍କ ପଟାଶାଳ, ଅଗଣା ଚଉରା ଘୋରଣା ପେଷଣା ଚୌପିଢ଼ି କୋଡ଼ି ଲଙ୍ଗଳ। ଶଗଡ଼ ଜୁଆଳି ମଇ ହାତକୋଡ଼ି କୋଦାଳ ଫାଉଡା ଜୋତ, ଡାଲା ବାଉଁଶିଆ କୁଲା ବୋଝ ବେତା ଡୋଲୀ ରୋଦର ସହିତ। ଗାଁ ଦାଣ୍ଡ ଧୂଳି ଗହୀର ପୋଖରୀ ଭାଗବତ ଟୁଙ୍ଗି ଘର, ମାଟି ପିଣ୍ଡା ଚାଳ ଖଳା ସାରୁ ବାଡ଼ି … Continue reading “ସ୍ମୃତି”

ଯୋଉ କଥା ମୋର ମନକୁ ଦହୁଚି ନିଜର ଭାବି କହିଲି, ଆନମନା ଥିଲ ଶୁଣିଲ କି ନାହିଁ ମୁଁ କିବା ଜାଣି ପାରିଲି, କହିଦେଲି ସlହାସରେ, ଭାରି ଲାଜ ଲାଗେ ତୁମ ଅନୁରୋଧେ ଆଉ ଥରେ କହିବାରେ ll ସେ ଦିନ ସଂଜରେ ଏକାନ୍ତ ବେଳାରେ ଦେହ ଛୁଇଁ କହିଥିଲି, ତୁମ ବିନା ଆଉ କାହାର ହେବିନି କଥା ରଖି ନ ପାରିଲି, ତୁମର ସରଳ ଆଖି, ପ୍ରୀତିର ଆଶାରେ ମୋ ଆଖି ଭିତରେ ଯେମିତି ରହିଲା … Continue reading “ଲାଜଲାଗେ”

ଝରା ଶେଫାଳୀର ଝର ଝର ବାସ ମଧୁ ମଧୁ ଭାରି ଲାଗେ, ପ୍ରୀତି ଛନ୍ନ ଛନ୍ନ ମନ କନ କନ ଭାରି ଭାରି ଅନୁରାଗେ ll ଅପାଶୋରା ସ୍ମୃତି ଢଳ ଢଳ ହୋଇ ଜଳ ଜଳ ମୋତେ ଦିଶେ, ଖିଲି ଖିଲି ହସ ମୁକୁତା ମଣ୍ଡିତ ଜର ଜର ପରକାଶେ ll ମଗୁଶୁର ରାତି ଶିରି ଶିରି ଶୀତ ଶୀତେଇ ଉଠଇ ଦିହ, କାକର କୁହୁଡି ଉଷୁମ ପରଶେ ତୁମ ବିନା ଉଠେ କୋହ ll ବିନୟ … Continue reading “ତୁମବିନା”

ଛାତ ଉପରର ଲୁଗା ଶୁଖା ତାର ଖୋଜେନା କାହାର ସାଥୀ, ଜାଣିଚି ଏତିକି ଓଦା ଲୁଗାପଟା କିଛି କ୍ଷଣର ସଙ୍ଗତି, ବରଷା ଆସିଲେ ନାହିଁ, ବରଷା ବିନ୍ଦୁରେ ନିଜେ ଭିଜେ ସିନା ଲୁଗାପଟା କେହି ନାହିଁ। ସେପରି ସଂସାରେ ଦୁଃଖ ସମୟରେ ସାଙ୍ଗ ଖୋଜୁଥାନ୍ତି ସିନା, ଦୁଃଖ ଚାଲିଗଲେ ଯେଝା ବାଟେ ଯିଏ ସୁଖରେ ନାନା ବାହାନା, ନିଜ ଦୁଃଖ ନିଜେ ଭୋଗ, କେ ନୁହେଁ କାହାର ଛାତ ତାର ତୁମେ କାହିଁକି କରିବ ରାଗ। ଦୁଃଖର … Continue reading “ଲୁଗାଶୁଖା ତାର”